دبی روزگاری شهری حاشیهای و پرتنش بود، اما حدود بیست سال پیش، فردی با تصمیمهای عملی و مستمر مسیر آن را تغییر داد.
او در حالی که دیگران مشغول منازعات بودند، روی زیرساختها، اقتصاد باز و جذب سرمایه تمرکز کرد و جلوتر از زمان خود عمل کرد.
او فقط سیاستگذار نبود، بلکه در پروژهها فعال بود و توسعه را فرایندی مداوم و نیازمند پیگیری روزانه میدید.
ایرلاینها ساخته شدند تا دبی به چهارراهی بین شرق و غرب تبدیل شود و سرمایه، ایده و نیروی انسانی از آن عبور کنند.
در منطقهای که اختلافات مذهبی اغلب مانع رشد هستند، دبی مسیر متفاوتی رفت. همزیستی ادیان به جای تهدید، به عامل ثبات و جلب اعتماد سرمایهگذاران تبدیل شد.
توسعه پایدار در خاورمیانه ممکن است اگر مدل حکمرانی درست باشد، دوری از منازعه و اولویت دادن به معامله بر تقابل کلید موفقیت است.
دبی امروز نتیجه تصمیمهای پیوستهای است که نشان میدهد توسعه در خاورمیانه ممکن است و شهر ساختهشده، داستان او را روایت میکند.
در اینستاگرام و توییتر دنبال کنید.
[icegram campaigns=”1134″]
